Saga Sjálfsbjargar – Félagslífið

skferdalag

 

Erfitt er að setja sig í spor þess fólks sem bjó við hvað mesta einangrun vegna fötlunar sinnar þegar Sjálfsbjörg, landssamband fatlaðra, var stofnað 1959. Sumir bjuggu á elliheimilum og voru nánast gleymdir þar, aðrir bjuggu við einangrun vegna óviðunandi ferlimála. Menntunarmöguleikarnir voru takmarkaðir. Viðhorfin til fatlaðra hafa einnig haft sitt að segja, því ekki virðist mikið hafa verið hvati til að bæta úr fyrr en fatlaðir tóku málin í sínar hendur. Sjálfsbjargarfélögin hafa sinnt félagsmálum af miklum krafti frá fyrstu tíð. Fyrir suma var þetta fyrsta þátttaka í skipulögðu félagslífi um ævina. Spilakvöld, skemmtifundir og alls kyns viðburðir fylltu veturna lífi og á sumrin var haldið í ferðalög og Sjálfsbjargarfélagar frá öllum landhornum hittust og lentu í ýmsum ævintýrum, bæði blindbyl á Jónsmessu á Vestfjörðum og blíðasta sumarveðri. Sumir vöktu heilu næturnar meðan aðrir tjölduðu í hæfilegri fjarlægð frá glaumnum og gleðinni. Fjörlegar frásagnir er að finna í Sjálfsbjargarblaðinu af þessum ferðum og fjölmargar myndir sem rifja upp stemminguna.

Þótt félagslíf á vegum Sjálfsbjargar færi fyrst og fremst fram á vegum félaganna sjálfra,  sáu landssamtökin um að halda árlegt þing og síðar á tveggja ára fresti. Ferðalögunum, sem flest félög landssamtakanna tóku þátt í, eru gerð skil í sérstökum undirkafla á þessari síðu.

Lengi vel höfðu ýmis aldurs- eða áhugamálatengd félög haldið uppi öflugu félagsstarfi á vegum Sjálfsbjargar. Í Reykjavík sá BUSL um skeið um unglingastarfið, og ungt fólk fann sér tiltekinn farveg fyrir skemmtun og aðgerðir í Ný-ung. Þá hefur fram til dagsins í dag áhugafólk um leiklist náð góðum árangri með Halaleikhópnum.

En með breyttu samfélagi, bættum samgöngum, betri möguleikum hreyfihamlaðra til menntunar, gífurlegum framförum í samskiptum og samfélagsmiðlum, og stórbættum hjálpartækjum þá hefur þörf hreyfihamlaðs fólks til að koma saman til almenns félafsstarfs minnkað til muna. Hreyfihamlaðir ná að taka þátt í almenni félagsstarfi í samfélaginu eins og Sjálfsbjörg hefur unnið að frá upphafi.